Thursday, 5 January 2012

امنیت ملی را چه کسانی به خطر می اندازند ؟مادران یا حاکمان؟

مادران پارک لاله و حامیان در داخل و خارج از کشور

امنیت ملی را چه کسانی به خطر می اندازند ؟مادران یا حاکمان؟

پنجشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۰ - ۰۵ ژانويه ۲۰۱۲

madaran-pl-s.jpg
اقلیت حاکم بر ایران، روز به روز حلقه فشار و سرکوب را بر گروهها، سازمانها، احزاب، فعالان اجتماعی و حتا مردم عادی تنگتر و تنگتر کرده و دیکتاتوری و استبداد خود را به شکلی وحشیانه تر اعمال میکند.

در حالی که مردم حق نفس کشیدن ندارند و بسیاری از آزادی خواهان تنها به جرم حق طلبي ، زندانی، مفقود، مجروح و کشته می شوند و خانواده هايشان حق هیچ گونه شکایت و پیگیری واقعی را ندارند.

در حالی که شکنجه گران و قاتلان، آزادانه به جنایتهای خود ادامه میدهند، زنان و مادرانی که برای رسیدن به حداقل حقوق انسانی و اجتماعی خود و یا برای دفاع از حقوق قانونی خود و فرزندانشان حاضر به سکوت نشده اند، بارها مورد آزار و تهدید قرار می گیرند؛ یا به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، مورد محاکمه قرار گرفته و با اتهامات بي اساس و مجازات های سنگین در بیدادگاه ها مجرم قلمداد می شوند؛ هم اکنون نیز دو نفر از آنان در زندان به سر می برند.

ژیلا مهدویان مادر حسام ترمسی به جرم دادخواهی از وضعیت فرزندش و همدردی با مادران عزادار به پنج سال زندان، سه سال تعزیزی و دو سال تعلیقی و دخترش مریم نجفی نیز به دو سال حبس، یک سال و نیم تعلیقی و شش ماه تعزیری محکوم شده است. حسام پسرش، جوانی است که برای همراهی با جنبش سبز در سال ١٣٨٨ یک سال زندان را تحمل کرد و پس از آزادی با وضعیتی مشکوک بیمار شد و هنوز هیچ کس نمی داند که علت بیماری او پس از آزادی از زندان چه بوده است.

ژیلا کرم زاده مکوندی ، شاعر و از حامیان مادران عزادار، به جرم همدردی و سرودن شعر برای مادران و جان باختگان به چهار سال حبس، دو سال تعزیزی و دو سال تعلیقی محکوم شده و در تاریخ ٦ دی ماه برای اجرای حکم ، بازداشت و روانه زندان شده است.

لیلا سیف اللهی، پزشک و از حامیان مادران عزادار، نیز به چهار سال حبس، دو سال تعزیزی و دو سال تعلیقی محکوم شده است.

اکرم نقابی، مادر سعید زینالی به جرم پیگیری وضعیت فرزندش به مدت دو ماه زندانی شده و محاکمه شده است. سعید دانشجویی بود که در ٢٣ تیر ١٣٧٨ مقابل چشمان خانواده اش در منزل بازداشت و ربوده شد و تا به حال هیچ مقام مسئولی پاسخی مبنی بر زنده بودن یا کشته شدن او نداده است.

پروین مخترع، مادر کوهیار گودرزی به جرم پیگیری وضعیت فرزندش به ٢٣ ماه حبس تعزیری محکوم و زندانی شده است. کوهیار دانشجو و فعال حقوق بشر است که هم اکنون در زندان به سر می برد.

منصوره بهکیش، از خانوادههای جان باختهگان دهه ٦٠ است که شش تن از خانواده اش کشته شده اند. او نيز به جرم دادخواهی و همدردی با مادران عزادار و حضور در خاوران و بهشت زهرا، بارها احضار و مورد اذیت و آزار قرار گرفته است و در آخرین بازداشت یک ماه را در حبس گذرانده است و نهايتا در ٤ دی ماه ، توسط قاضی صلواتی محاکمه و در انتظار حکم نهائي است.

نادر احسنی، یکی دیگر از حامیان مادران پارک لاله، پس از تحمل یک سال زندان و پس از آزادی، دوباره به دادگاه احضار و به دو سال حبس تعزیری محکوم شده است.

همچنین تعدادی دیگر از مادران و خانواده های جان باختگان و حامیان ، بارها احضار، بازداشت و محاکمه شده و در وضعیتی بلاتکلیف بسر می برند و تعدادی دیگر از آنها نیز بارها مورد بازخواست قرار گرفته یا تهدید شده اند.

هم چنين خانم "فاطمه الوندی" مادر مهدی محمودیان، زندانی سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر کرج نيز ١٣ دي ماه، توسط ماموران امنیتی بازداشت و مورد بازجویی قرار گرفته و سپس آزاد شده است. نامبرده طی دو سال گذشته بارها از طریق دادستانی پیگیر مرخصی استعلاجی برای فرزند بیمارش بوده است.

مي پرسيم : کدامیک ازخواسته ها و حرکت های مادران و حامیان، غیرقانونی بوده که امنیت ملی کشور به خطر افتاده است؟
جز اینکه پیگیری وضعیت فرزند در هر دین و آیین و قانونی، حق هر مادری و همراهی و حمایت از مادران، وظيفه ي تک تک فرزندان جامعه جهانی است.

حاکمان، امنیت ملی را امنیت اوباش، قاتلان و شکنجه گران می دانند و به همین دلیل این چنین از حرکت مادران به وحشت افتاده اند و به اشکال مختلف آنها را مورد اذیت و آزار قرار می دهند.

ما مادران پارک لاله و حامیان در سرتاسر دنیا، ضمن پافشاری برسه خواسته اصلی خود مبنی بر آزادی تمامی زندانيان سیاسی – عقیدتی، لغو مجازات اعدام و محاکمه عادلانه و علنی آمران و عاملان کشتارهای سی و سه سال گذشته؛ از مردم آزادیخواه و نهادهای حقوق بشری می خواهیم برای آزادی پروین مخترع و ژیلا کرم زاده مکوندی و توقف فشار بر مادران دادخواه و حامیانشان در ایران، ما را همراهی و طنین صدای ما را رساتر کنند.

مادران پارک لاله و حامیان در داخل و خارج از کشور

Tuesday, 3 January 2012

دومین سالگرد مصطفی کریم بیگی، جانباخته ی عاشورای 88


دومین سالگرد مصطفی کریم بیگی، جانباخته ی عاشورای 88 برگزار شد!

دومین سالگرد جان باختن مصطفی کریم بیگی در سه شنبه ششم دی ماه 1390 با حضور انبوه شرکت کنندگان شامل خانواده های چند تن از کشته شدگان وقایع پس از انتخابات سال 88، بازداشت شدگان فاجعه کهریزک، مادران پارک لاله(حامیان مادران عزادار)، مادران صلح و تنی چند از طرفداران جنبش سبز در منزل آن شهید برگزار شد.

در این مراسم تعدادی از خانواده های جان باختگان از جمله خانواده های محمد کامرانی و امیر جوادی فر از کشته شدگان فاجعه کهریزک، محمد مختاری، علی حسن پور، سهراب اعرابی، احمد نجاتی کارگر، سعید زینالی(که 12 سال پیش دستگیر شده و تاکنون خانواده اش هیچ اطلاعی از وی ندارند) حضور به هم رساندند.

در این مراسم ، یکی از طرفداران جنبش سبز با نواختن سنتور به آواز خوانی سرودهای « تفنگت را زمین بگذار»، «غم مخور» و «مرغ سحر» پرداخت که ضمن خواندن سرود «مرغ سحر» حاضرین در این مراسم با وی همخوانی کردند. پس از آن مادران صلح و همچنین پروین فهیمی مادر شهید سهراب اعرابی اشعاری را از هوشنگ ابتهاج، سیاوش کسرایی و احمد شاملو خواندند وسپس جمع حاضران به صورت گروهی سرود « سر اومد زمستون» را همخوانی کردند و پس از آن به خواهش مادر مصطفی و به یاد او سرود «یار دبستانی من» را با یکدیگر و با هماهنگی خواندند.

در ادامه این مراسم، شهناز اکملی مادر مصطفی کریم بیگی یادداشت خود را به مناسبت مرگ فرزندش برای حاضرین خواند. او یادداشت خود را چنین آغاز کرد: «فردا بوسه مرگ را بر لبانم جشن خواهم گرفت، این است اوج تنهایی من...» .

در این مراسم همچنین دو تن از دوستان مصطفی کریم بیگی با ذکر خاطراتی از وی به بینش و آگاهی سیاسی- اجتماعی و به روز این شهید، شجاعت و جسارت وی و خصائص و ویژگیهای نیک و انساندوستانه او اشاره کردند.

در دومین سالگرد شهادت مصطفی کریم بیگی چند تن از شرکت کنندگان در مراسم به بستن دستبندهای سبز و به سر کردن شالهای سبز رنگ اقدام کرده بودند، همچنین شمع های روشن که با آنها نام مصطفی نوشته شده و عکس های برخی از کشته شدگان در میانشان گذاشته شده بود و نیز استفاده از نمادهای سبز در جای جای این مراسم جلوه ای خاص به آن بخشیده بود که از تداوم جنبش مردمی سبز نیز خبر میدهد.

بسیاری از شرکت کنندگان در این مراسم یاد و خاطره مصطفی کریم بیگی را با تقدیم گل گرامی داشتند

"فردا بوسه ی مرگ را بر لبانم جشن خواهم گرفت، این است اوج تنهایی من ..."

اس ام اسی که در انتهایش اوج تنهایی مصطفی جوانه زد و اوج دلتنگی من. اگر آن روز می دانستم که روزی از همین روزها این اس ام اس لباسی از واقعیت بر تن می کند، بی شک رج به رج این لباس را از هم می شکافتم. نمی دانم چرا هیچ گاه در خیالم نگنجید که عاشورای حسینی، روز مظلومیت حسین، سالروز خاطره تشنه لبان خسته دل، روز عزای جوانانی از جنس پاکی و بلور شود.

جوانانی از جنس مصطفای من که پاکی را با او معنا کردم. مصطفایی که هنوز خیابان ها را در جستجوی معصومیت چهره اش گام برمی دارم. مصطفایی که بی اراده تصویر بودنش هر روز مقابل چشمانم جان می گیرد. مصطفایی که عاشق بود و عاشق رفت. او که هنوز نبودنش در قوه ی تخیلم شکل واقعی نمی گیرد.

آن قدر زیبا از آزادی و آنچه که حقمان است و باید ستاند می گفت که فکر می کنم خدا آنچه را که مصطفی فریاد می کرد چه زود شنید و عطایش کرد.

مصطفای من جان در راه حق و آزادی داد، جان در راه عشق داد. گرچه باور نبودنش سخت است، باور جای خالی اش جان فرساست، اما فرزند من با خون خود عشق بازی کرد و در خون خود غلتید. دلتنگی اش با هیچ چیز پر نخواهد شد، دلتنگی همه ی مادرها با هیچ چیز پر نخواهد شد.

دلتنگم... دلتنگیم... دلتنگی هایمان را باد با خود می برد و می رساند به گوش همه ی جاهای خالی، همه ی نبودن ها... اما کاش برساند به گوش همه آنانی که پاسخشان برای دست های خالی گلوله بود و باتوم، گلوله بود و چرخ های بی رحم و بی تفکر.

عاشورا دیگر برایم تکرار تاریخ مظلومیت حسین نیست، صدای فریاد خاموش شده ی مصطفی و مصطفی هاست اما آنچه باقی است دیگر سکوت نیست، رود خروشان خون های به ناحق ریخته شده است.

باشد تا روزی آزادی، آزدگی و تولد نور را در تاریکی استبداد کشور غم زده مان جشن بگیریم.


مادر مصطفی کریم بیگی
ششم دی ماه یکهزار و سیصد و نود

Friday, 30 December 2011

ما جنگ نمي خواهيم

همبستگی و هم صدائی با مادران پارک لاله (مادران عزادار)
ما جنگ نمي خواهيم
شنبه هفتم ماه ژانويه سال 2012 ساعت دو تا سه بعد از ظهر
حامیان "مادران عزادار ایران" در لندن، این هفته جهت همبستگی با مادراني  كه خواهان صلح اند مادراني كه هنوز گیسوانشان  بوی باروت می دهد. مادراني كه داغ و درد فرزندانشان را برسينه دارند و مادراني كه بي قرار فرزند دربندشان هستند  مادراني كه هنوز داغدار عزیزان جانباخته شان و تیماردار معلولین و جانبازان به جامانده از جنگ هشت‌ساله میان عراق و ایران هستند، با جنگ و جنگ افروزي مخالفند و مي گويند ما جنگ نمي خواهيم
ما حاميان مادران پارك لاله ويراني و تلخي جنگ هشت ساله، بر سرزمين مان را تجربه كرده ايم و هنوز تجاوز به زنان و آوارگي كودكان و مرگ جوانان را فراموش نكرده ايم. ما كه هنوز تصاوير ويرانگر بمباران شيميايي حلبچه ... در ذهن و خاطرمان نقش بسته  است، به جنگ نه مي گوييم
مادران مي گويند براي دستیابی به حقوق بشر و حقوق شهروندی و آزادي دموکراسی؛ و براي آنكه بتوانيم صدايمان را بهتر به گوش جهانيان برسانيم خواهان صلح هستيم و بار دیگر مصرانه بر خواسته های بحق و مدنی مادران پارک لاله تاکید مي کنیم
برای دستیابی به مطالبات مان:آزادی همه زندانیان سیاسی – عقیدتی، لغو اعدام بطور کلی، محاکمه عادلانه و علنی آمران و عاملان جنایات سی و سه سال گذشته در ایران مي گوئيم ما جنگ نمي خواهيم
منظور هم صدائی با "مادران پارک لاله " ما ایرانیان مقیم لندن، شنبه هفتم ماه ژانويه -بین ساعت دو تا سه بعد از ظهر جلوی ناشنال گالری لندن جمع می شویم

حامیان "مادران عزدار ایران" لندن /انگلستان

In Solidarity and Sympathy with Mourning Mothers of Iran
“NO TO WAR”
This week in Solidarity with Iranian Mothers for Peace, mothers whose hair still smell of gun powder, mothers who mourn quietly for their children, mothers who are worried about their imprisoned children, mothers who are still mourning for victims of the 1980-88 war with Iraq or caring for their disabled and injured loved ones, oppose war and war mongering and shout “No to War”.
We, the supporters of Mothers of Laleh Park have experienced the bitterness and destruction that the eight year war brought to our homeland and still have not forgotten the rape of our women and homelessness of our children and death of our youths. We, who, still remember the pictures of Halabche in Iraq after the chemical bombardment say “No to War”.
We want peace in order to achieve freedom, democracy and human rights and to be able to tell the world of our demands. Once again, we stress on the just and civil demands of Mothers of the Laleh Park.
We say “No to War” in order to achieve the following:
-          Unconditional release of all political & ideological prisoners
-          Abolition of capital punishment
-          Identification, detention and punishment of those who had committed crimes for the past 33 years in Iran.
In sympathy with Mothers of Laleh Park we gather in front of the National Gallery in London on Saturday 7 January 2012 to add our voice to their demands.

Supporters of the Mourning Mothers of Iran- London

Find us on Face book: mothers mourning
Saturday: 7Th.Jan 2012
15.00 – 14.00:Time
Location: North Terrace of Trafalgar Square (in front of the National Gallery)
Nearest Tube Charing Cross: Bakerloo and Northern line

تنها گناه پروین مخترع، پی گیری وضعیت فرزند


 تنها گناه  پروین مخترع ، پی گیری وضعیت فرزندش است 



خانواده پروین مخترع در مصاحبه با "روز" ضمن تایید خبر محکومیت 23 ماهه او اعلام کردند که خانم مخترع تنها به دلیل پی گیری وضعیت فرزندش و مصاحبه هایی که درباره پرونده پسرش انجام داده بازداشت و محکوم به زندان شده است.
خواهر زاده خانم مخترع به "روز" گفت که خاله اش هیچ فعالیت سیاسی نداشت و تنها گناهش پی گیری وضعیت فرزندش بوده که حق هر مادری است.
پروین مخترع، مادر کوهیار گودرزی است؛ فعال حقوق بشر، دبیر کمیته گزارشگران حقوق بشر و دانشجوی محروم از تحصیل که 23 آذر 88 بازداشت و به یک سال حبس تعزیری محکوم شده بود. مادر او که ساکن کرمان است برای پی گیری پرونده فرزندش راهی تهران شد و در این باره با رسانه های مختلف هم مصاحبه کرد مصاحبه هایی که اکنون به عنوان جرم برای او محکومیتی 23 ماهه را همراه داشته است.
خانم مخترع مرداد ماه امسال و یک روز پس از بازداشت مجدد کوهیار گودرزی، بازداشت و به زندان مرکزی کرمان منتقل شد.
آقای بشیرزاده، خواهرزاده خانم مخترع به "روز" میگوید: به خاله ام اتهام توهین به رهبری و توهین به شهدا و مصاحبه با رسانه های بیگانه زدند و الان دادگاه بدوی او را به 23 ماه حبس محکوم کرده. ما هنوز از جزئیات حکم اطلاعی نداریم و به خود او نیز حکم هنوز ابلاغ نشده با این حال در جریان حکم قرار گرفته و به شدت بهت زده و شوکه شده اصلا انتظار نداشت که بعد ازاین همه ماه زندان، چنین حکمی به او بدهند آن هم تنها به این دلیل که به عنوان یک مادر، وضعیت پسرش را پی گیری کرده و درباره پرونده پسرش مصاحبه کرده است.
او می افزاید: خاله ام تاکنون وکیل نداشت و درصدد هستیم همین یکی دو روزه برای او وکیل بگیریم و با کمک وکیل به حکم صادر شده اعتراض کنیم. امیدوار هستیم که دادگاه تجدید نظر این حکم را بشکند و رای بر برائت بدهد.
سایت کمیته گزارشگران حقوق بشر نیز گزارش داده که در هفته‌های گذشته، قاضی پرونده با ارسال پیامی برای پروین مخترع، از وی خواسته بود تا با نوشتن ندامت‌نامه، از اعمال خود ابراز پشیمانی کند تا حکم سبک‌تری دریافت کند. با این وجود، پروین مخترع گفته بود که هرگز حاضر به نوشتن ندامت‌نامه نیست و از حق قانونی خود برای دفاع از فرزندش نخواهد گذشت.
آقای بشیرزاده به "روز" می گوید که کوهیار گودرزی هنوز از حکم مادرش اطلاعی ندارد "کوهیار گاهی وقت ها تلفن میکند ملاقات تا به حال نداشته و اکنون از حکم مادرش هم بی خبر است از طرفی خود او هم در بلاتکلیفی است از مرداد ماه در بازداشت است  و هنوز دادگاهی برای او تشکیل نشده".
او می گوید که کوهیار با اینکه بازجویی هایش به پایان رسیده همچنان در بند 209 زندان اوین به سر می برد و وضعیت پرونده اش هم نامعلوم است.
کمیته گزارشگران حقوق بشر پیش از این گزارش داده بود که پرونده کوهیار گودرزی در شعبه 2 بازپرسی دادسرای اوین است و بازپرس پرونده به او اتهام "اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت، از طریق عضویت در کمیته گزارشگران حقوق بشر" و تبلیغ علیه نظام از طریق مصاحبه با مجله اشپیگل" را تفهیم کرده است.
کوهیار گودرزی 9 مرداد ماه امسال به اتفاق بهنام گنجی و یکی دیگر از دوستانش در منزل بهنام گنجی بازداشت شد. بهنام و دوست دیگرشان 8 روز بعد آزاد شدند و کوهیار همچنان در زندان ماند.
بهنام گنجی اما سه هفته بعد از آزادی از زندان به زندگی خود خاتمه داد و مهرماه نیز نهال سحابی، دوست بهنام  دست به خودکشی زد.
بهنام گنجی پس از آزادی به دوستانش گفته بود که در دادسرای اوین به او اتهام ارتباط با مجاهدین خلق از طریق کوهیارگودرزی را تفهیم کرده اند. هنوز مشخص نیست در زندان چه اتفاقاتی افتاده و چه در بازجویی ها در بند 240 زندان اوین گذشته که بهنام گنجی بعد از آزادی از زندان دچار مشکل روحی شدید شده و دست به خودکشی زد اما مادر او به "روز" گفت که بهنام قبل از بازداشت، جوانی شاداب و سرزنده بود و پس از زندان دچار مشکلات روحی شدیدی شده بود

Thursday, 29 December 2011

ما جنگ نمي خواهيم

همبستگی و هم صدائی با مادران پارک لاله(مادران عزادار)
ما جنگ نمي خواهيم
شنبه هفتم ماه ژانويه سال 2012ساعت دو تاسه بعد از ظهر
حامیان "مادران عزادار ایران" در لندن،این هفته جهت همبستگی با مادراني  كه خواهان صلح اند مادراني كه هنوز گیسوانشان  بوی باروت می دهد.مادراني كه داغ و درد فرزندانشان را برسينه دارند و مادراني كه بي قرار فرزند دربندشان هستندمادرانيكه هنوز داغدار عزیزان جانباخته شان و تیماردار معلولین و جانبازان به جامانده از جنگ هشت‌ساله میان عراق و ایران هستند، با جنگ و جنگ افروزي مخالفند و مي گويند ما جنگ نمي خواهيم
ما حاميان مادران پارك لاله ويراني و تلخي جنگ هشت ساله، بر سرزمين مان را تجربه كرده ايم و هنوز تجاوز به زنان و آوارگي كودكان و مرگ جوانان را فراموش نكرده ايم. ما كه هنوز تصاوير ويرانگربمباران شيميايي حلبچه ... در ذهن و خاطرمان نقش بسته است، به جنگ نه مي گوييم
مادران مي گويند براي دستیابی به حقوق بشر و حقوق شهروندی و آزادي ودموکراسی؛و براي آنكه بتوانيم صدايمان را بهتر به گوش جهانيان برسانيم خواهان صلح هستيم و بار دیگر مصرانه بر خواسته های بحق و مدنی مادران پارک لاله تاکید مي کنیم
برای دستیابی به مطالبات مان:آزادی همه زندانیان سیاسی – عقیدتی،لغو اعدام بطور کلی،محاکمه عادلانه و علنی آمران و عاملان جنایات سی و سه سال گذشته در ایران هستیم و مي گوئيم ما جنگ نمي خواهيم
به منظور هم صدائی با "مادران پارک لاله " ما ایرانیان مقیم لندن، شنبه هفتم ماه ژانويه -بین ساعت دو تا سه بعداز ظهر جلوی ناشنال گالری لندن جمع می شویم
حامیان "مادران عزدار ایران" لندن /انگلستان

http://supportersmourningmothersiranuk.blogspot.com/
Find us on Face book: mothers mourning
Saturday: 7Th.Jan 2012
15.00 – 14.00: Time
Location: North Terrace of Trafalgar Square (in front of the National Gallery)
Nearest Tube Charing Cross: Bakerloo and Northern line
.

Wednesday, 28 December 2011

اجرای حکم زندان ژیلا کرم زاده مکوندی

اجرای حکم زندان ژیلا کرم زاده مکوندی

افزایش فشارها بر مادران پارک لاله و دستگیری ژیلا کرم زاده مکوندی

چهار شنبه ۷ دی ۱۳۹۰ - ۲۸ دسامبر ۲۰۱۱

مادران پارک لاله - صبح امروز 6 دی ماه 1390 ژیلا کرم زاده مکوندی، که برای انجام کارهای اداری مربوط به گذرنامه به اداره گذرنامه تهران مراجعه کرده بود، توسط ماموران اطلاعات این ارگان دستگیر و جهت اجرای حکم 2 سال زندان تعزیری به دادسرای زندان اوین و از آن جا به بند نسوان منتقل شد.

ژیلا کرم زاده مکوندی از مادران پارک لاله، پیش از این در روز ۱۹ بهمن سال ۱۳۸۸ در منزل دستگیر و مدت ۳۴ روز را در بند ۲۰۹ زندان اوین به سر برد و سپس با قرار کفالت ۵۰ میلیون تومانی آزاد شد. بهمن ماه سال ۱۳۸۹ دادگاه بدوی جهت بررسی اتهامات وی تشکیل و در ۲۰ فروردین ماه ۱۳۹۰ حکم چهار سال حبس تعزیری را برای او صادر کرد.

دادگاه تجدید نظر سرانجام حکم را به ۲ سال حبس تعزیری و ۲ سال حبس تعلیقی در مدت 5 سال تقلیل داد، که از زمان صدور حکم ،22 شهریور 1390 قابل اجرا بوده است.

جمهوری اسلامی فشار را بر مادران پارک لاله افزایش داده و هزینه فعالیت را برای آن ها و حامیان شان در ایران به شدت بالا برده است. از جمله این احکام می توان به احکام صادره برای خانم ها لیلا سیف اللهی و ژیلا مهدویان اشاره کرد.

ژیلا کرم زاده مکوندی ، شاعر و از همراهان مادران پارک لاله بود .

همه بر میگرده به ارنستو ...

دستام میلرزه
پاهام بیشتر
دلم ریخته پایین
بی مجنون
این گره خیال باز شدن نداره
همه بر میگرده به ارنستو
چش ازم بر نمیداره
توی قاب روی دیوار
بگه بمون می مونم
در بند...
عشق عمومی

(شعر از ژیلا کرم زاده مکوندی)
http://www.mpliran.com/2011/12/blog-post_4705.html


Tuesday, 20 December 2011

همسرهاله سحابی: شاهد داریم، منتظر تشکیل دادگاهیم

همسرهاله سحابی: شاهد داریم، منتظر تشکیل دادگاهیم

خانواده هاله سحابی ماه گذشته به مقامات قضایی اعلام کرده اند که شهودی حاضر به حضور در دادگاه و شهادت هستند اما تاکنون دادگاهی برای رسیدگی به پرونده شهادت هاله سحابی برگزار نشده است.



hale-sahabi010.jpg
ندای آزادی : در حالیکه دستگاه قضایی مرگ هاله سحابی را طبیعی اعلام کرده و خواستار حضور شاهد در دادگاه شده است، خانواده هاله سحابی ماه گذشته به مقامات قضایی اعلام کرده اند که شهودی حاضر به حضور در دادگاه و شهادت هستند اما تاکنون دادگاهی برای رسیدگی به پرونده شهادت هاله سحابی برگزار نشده است.

دکتر تقی شامخی همسر هاله سحابی در این خصوص به "مژگان مدرس علوم از جرس" می گوید: "ما کلا پرونده را در دستگاه قضایی مطرح کردیم و تقریبا یکماه پیش این مسئله را به آنها بیان کردیم که شاهدانی هستند که می خواهند برای شهادت در دادگاه حضور یابند و شهادت دهند. الان هم منتظر هستیم تا از دادگاه شهود را بخواهند تا در آنجا آنچه که لازم است توضیح دهند."

چندی پیش علی مطهری، نماینده اصولگرای مجلس از دخالت یکی از ماموران حکومت در جان باختن هاله سحابی خبر داده و خواستار عذرخواهی لازم در این زمینه شده بود، اما مقامات قضایی اعلام کرده اند که نیروهای انتظامی و امنیتی از ارائه فیلم های خود که از صحنه مرگ هاله سحابی داشته اند، خودداری کرده و لذا بر اساس شواهد موجود، مرگ آن مرحوم طبیعی می باشد، مگر آنکه خود خانواده هاله سحابی به دادگاه شاهد معرفی کند. بعد از انتشار این خبر یکی از حامیان جنبش که در صحنۀ منتهی به فوت هاله سحابی حضور داشته، ضمن انتشار تصویری، دست کم ارائه فیلم های خود افراد خاص را افشا کرد.

همسر مرحوم هاله سحابی در پاسخ به سوال خبرنگار جرس مبنی بر تاریخ برگزاری دادگاه بیان می کند: "تاکنون در این خصوص با ما صحبتی نشده و زمان برگزاری دادگاه را هم اعلام نکرده اند. فقط دو هفته پیش نظر یکی از آقایان را بعنوان مطلع خواسته اند اما هنوز از تاریخ دادگاه و اینکه از شهود بخواهند که توضیح دهند خبری نشده است."

هاله سحابی، فعال ملی مذهبی، قرآن پژوه و عضو انجمن مادران صلح، پس از انتخابات ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ به حبس محکوم گردیده و بهمن ماه سال گذشته برای اجرای حکم دو سال حبس‌ خود، به زندان اوین فراخوانده شده بود. این فعال ملی مذهبی چند ماه را در زندان گذراند و با وجود وضع جسمی بد مهندس سحابی، امکان مرخصی نیافت و مسئولان امنیتی و قضایی هنگامی به او اجازه خروج از زندان دادند که پدر وی به کما رفته بود. او درهنگام تشییع جنازه مرحوم عزت الله سحابی، مورد ضرب و شتم ماموران لباس شخصی و امنیتی ها قرار گرفت و به شهادت رسید.

پس از وقوع این فاجعه، حاضران در صحنه از جمله آقای احمد منتظری گفتند که هاله سحابی مورد حمله یکی از ماموران امنیتی قرار گرفت که این باعث از حال رفتن و نهایتا مرگ هاله شده است. اما مقامات رسمی برای لاپوشانی کردن برخورد غیر قانونی ماموران امنیتی مرگ او را طبیعی و بر اثر حمله قلبی، همچنین گرمای هوا و شوک ناشی از مرگ پدر توصیف کردند. این در حالی است که مراسم تشیع جنازه مرحوم عزت الله سحابی تحت تدابیر شدید امنیتی و همراه با فیلم برداری توسط لباس شخصی ها و ماموران امنیتی بوده است و عدم ارائه فیلم نشان از صحت گفته شاهدان دارد که هاله سحابی براثر ضرب و شتم به شهادت رسیده است.

آقای شامخی در پایان می افزاید: "در هر صورت پرونده در قوه قضاییه است و ما پیگیر آن هستیم و این مسیر را دنبال خواهیم کرد و اگر دیدیم که این مسیر نتیجه نمی دهد در خصوص اقدامات دیگر فکر خواهیم کرد اما امیدواریم که به نتیجه برسد و اقدامی صورت بگیرد. در پایان هم از شما تشکر می کنیم و اگر خبر تازه ای شد و از ما سوال نمودید قطعا پاسخ خواهیم داد."

گفتنی است، مهندس عزت الله سحابی، رئیس شورای فعالان ملی – مذهبی یک روز پیش از شهادت دخترش، در سن ۸۱ سالگی درگذشت.