دیدار حامیان مادران پارک لاله در آلمان با آقای احمد شهید

گزارش دیدار حامیان مادران پارک لاله در آلمان با آقای احمد شهید گزارشگر ویژه حقوق بشر ایران

تعدادی از حامیان مادران پارک لاله به نمایندگی از حامیان مادران پارک لاله در خارج از کشور، یکشنبه ۴ دسامبر ۲۰۱۱ (۱۳ آذر ۱۳۹۰) در شهر فرانکفورت آلمان با احمد شهید دیدار و گفتگو کردند.

این مادران ساکن آلمان، اسناد و مدارک و دادنامه های خانواده های جان باختگان سی و سه سال گذشته، زندانیان سیاسی - عقیدتی و مجروحان حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ را تحویل آقای شهید دادند که مشتمل بر ۱۳۰ صفحه بود.

آقای احمد شهید با رویی گشاده و حوصله ی بسیار، به مطالب توجه کردند و به گفتگو با حامیان مادران پارک لاله پرداختند. آنان نیز با توجه به اسناد و مدارک معتبر که از خانواده های آسیب دیده گان در دست داشتند ، با تاکید بر محرمانه بودن نامه ها به سوالات پاسخ دادند.

مادران بنا بر رسالت خود، هر کدام به شرح بخشی از نقض حقوق بشر در ایران پرداختند. از وضعیت اسف بار زندانیان و جان باختگان و مجروحان و مفقودان، از وضعیت غیرقانونی بازداشتگاه های موقت و زندان ها، از زندانیان عادی که سخنگویی ندارند، از فشارهای وارده بر حامیان مادران عزادار، از بازداشت های غیرقانونی و خودسرانه، از احکام سنگین صادر شده، از عدم اجرای قوانین حق متهم و حق زندانی، از تهدید و زندانی کردن مادران و خانواده ها برای جلوگیری از برگزاری مراسم یادبود در منازل شخصی و در گورستان ها از جمله بهشت زهرا، خاوران و غیرو، از تهدید و زندان مادران و خانواده ها برای جلوگیری از ادامه دادخواهی، از تهدید و زندانی کردن خانواده های مفقود شده برای وادار کردن شان به سکوت، از تهدید و آزار و اذیت مجروحان حوادث اخیر، از اعدام فعالان سیاسی در دهه ی ۶۰ و اعدام های گروهی زندانیان سیاسی بخصوص در سال ۶۷ و دفن در گورهای دسته جمعی، از اعدام زندانیان عادی و اعدام کودکان زیر ۱۸ سال، از احضارها و زندانی کردن های پی در پی زنان، کارگران و دانشجویان و ملیت ها و قومیت های مختلف و اقلیت ها و فرقه های مختلف مذهبی، اقلیت های جنسی در بسیاری از شهرهای ایران و همچنین از ادامه ی آزار و اذیت خانواده های جان باختگان دهه ۶۰ به صورتی مستند با ارائه ی اسناد و مدارک مختلف سخن گفتند.

همچنین حامیان مادران پارک لاله در این دیدار خواهان حضور گزارشگر ویژه در ترکیه و کردستان عراق برای ملاقات با قربانیان نقض حقوق بشر ایرانی و گفتگوی مستقیم و رو در رو با آنان شدند.

در پایان فیلمی کوتاه از صدای دادخواهی مادر بهکیش که ۵ تن از فرزندان و دامادش را در دهه ی شصت کشته شده اند ، پخش شد. این مادر زخم خورده ، سازمان ملل را خطاب قرار داده بود که چرا صدایش را نمی شنوند و هیچ نمی گویند.

همه حاضرین از جمله آقای شهید به شدت تحت تاثیر صدای اعتراض این مادر 90 ساله ولی استوار قرار گرفتند و درخواست تحویل فیلم سخنان مادر بهکیش و ادامه ی ارتباط متقابل شدند.

حامیان مادران پارک لاله آلمان
به نمایندگی از حامیان مادران پارک لاله در خارج از کشور
http://www.mpliran.com/2011/12/blog-post.html

دیدار جمعی از مادران عزادار با خانواده های آسا و توکلی

دیدار جمعی از مادران عزادار با خانواده های آسا و توکلی 

 جمعی از مادران پارک لاله در آستانه ۱۶ آذر به دیدار خانواده دانشجوی شهید کیانوش آسا و دانشجوی زندانی 

مجید توکلی رفتند.

۱۶ آذر یادآور خاطره دانشجویانی است که از سال ٣۲ تاکنون برای رسیدن به آزادی که به کیمیایی در این سرزمین بدل شده تلاش می کنند – اگرچه در طول بیش از نیم قرن مبارزه عملکردها متفاوت بوده ولی تمامی آنان از یک تبار بوده و هستند – از تبار آزادیخواهان این سرزمین .
در آستانه این روز جمعی از مادران به دیدار خانواده شهید کیانوش آسا رفتند و ضمن دلجوئی از این خانواده زجر دیده جویای احوال اعضای خانواده شدند، در این دیدار مادران از بازداشت چند روزه عزیز دانشور آسا – برادر کیانوش آسا- اظهار تاسف کرده و از به خطر افتادن امنیت ملی با رد و بدل شدن یک پیام کوتاه و یا خطور یک فکر یا شعر به مخیله یک هم وطن اعلام تعجب نموده که چگونه باعث مشوش شدن اذهان رهبران نظام گشته، سبب می شود تا قوه قضائیه به صورت ضرب الاجلی وارد شده و کار به زندان و حبس می کشد و این در حالی است که مسببان و عاملان اختلاس های چند هزار میلیاردی که اقتصاد مملکت را به نابودی کشانده و می کشند فقط با یک عذرخواهی ساده حتی بر سر پست های خود ابقا می گردند و از رسانه ها خواسته می شود تا قضیه را کش ندهند تا هر چه زودتر مسئله فراموش شود و باز در همین راستا بر ملا شدن اختلاس های تریلیونی دیگر در سازمان ها و شرکت های دیگر مثل سایپا در نطفه خفه می شود تا اذهان رهبران نظام و آقازاده هایشان کاملا راحت باشد.
این همه تفاوت در رفتار را قوه قضائیه به راحتی و در کنار هم سازمان دهی می کند. به یاد می آوریم که چگونه بعضی از قضات برای بیچارگانی که گاه برای پر کردن شکم فرزندان گرسنه خود دست به دزدی های ناچیز می زنند، با چه آرامش و قاطعیتی حکم به قطع دست را صادر می کنند و اکنون چه راحت دانه درشت های بزرگترین اختلاس تاریخ ایران یا بر سر پست خود ابقا می گردند، یا فراری داده می شوند و یا اصولا نامی از آنان برده نمی شود.
مادران پارک لاله همچنین به دیدار خانواده مجید توکلی رفتند، دانشجوئی که دو سال پیش به دلیل سخنرانی در مراسم بزرگداشت ۱۶ آذر بازداشت شد.
مادر مجید توکلی مثل همیشه با روی باز و رحیه ای مثال زدنی از مادران استقبال کرد، او که از بهمن ماه ٨۹ تا کنون از مکالمه تلفنی با مجید نیز محروم است میگوید من که به دلیل بیماری و خطر پارگی عروق اجازه مسافرت و در نتیجه ملاقات با مجید را ندارم , ده ماهی است که حتی صدای مجید را هم نمی شنوم. او در ادامه صحبت هایش می گوید معمولا برادر بزرگ مجید به ملاقات او می رود و از او برایم خبر می آورد ولی دو ماه است که به دلیل آسیب دیدگی پایش او نیز نمی تواند به ملاقات برود و من فقط از طریق خانواده دوستان هم بند مجید که محبت می کنند و از مجید برایم خبر می دهند از حال پسرم خبر می شوم.
مادر مجید می گوید چند ماه پیش، پس از دیدار مادران پارک لاله و به دنبال آن خانواده آقای تاج زاده و جمعی از اساتید، اطلاعات به خانه ما ریخت و تمامی اثاث خانه را زیر و رو کرد و قسمتی دیگر از کتاب ها وسی دی های فرزندانم را با خود برد. می گوید کیف سامسونتی بود که رمزش را ما نمی دانستیم، آن ها با پیچ گوشتی و با تلاش زیاد بازش کردند به آن ها گفتم: هان خودش است، هرچه می خواستیددرآن هست، آن را با خود ببرید که کلی مدرک پیدا کردید. آن را با خود بردند در حالی که شامل سی دی زبان و سی دی های آموزشی بود که متعلق به مغازه پسرم بود.
او در ادامه می گوید وقتی به آن ها معترض شدم که از جان ما چه می خواهید؟ دیگر چه باقی مانده که نبرده باشید؟ چرا سالی دو بار خانه ام را زیر و رو می کنید؟ ومن تایک هفته بعد با این همه بیماری باید درگیر مرتب کردن خانه ام باشم، آن ها تهدیدم کردند که بار دیگرسر و کارت با قوه قضائیه است و من باخنده جواب دادم که قوه قضائیه با من چه می کند که من بایستی بترسم مثلا من باید از زندانی شدن و یا اعدم بترسم؟ مادر مجید می گوید آنان از من خواستند تا تعهد دهم دیگر یاران و دوستداران مجید را به خانه راه ندهم ولی من زیر بار نرفتم و گفتم در خانه من به روی همه کسانی که برای هم دردی و هم راهی می آیند باز است و من از دیدنشان خوشحال می شوم. چرا که خوب می دانم مجید را من به دنیا آوردم ولی او متعلق به همه مردم ایران است.
او هم چنین گفت من برای پیگیری کار پسرم ممکن است تا روزی چند بار به زندان و یا دادستانی زنگ بزنم. به آن ها می گویم من حق دارم هر دو هفته یک بار ۲۰ دقیقه با مجید ملاقات کنم حال که من از این فرصت محرومم حداقل اجازه دهید تا مجید هفته ای ۱۰ دقیقه با من تلفنی صحبت کند
مادر مجید می گوید بازجویان با من تماس می گیرند و می گویند چرا تو به جای اسم و فامیل خودت دائما خود را مادر مجید توکلی معرفی می کنی؟ و من در جواب به آن ها گفتم من وصیت کردم اگر قبل از آزادی مجید مردم روی سنگ قبرم به جای اسم و فامیل من بنویسند مامان مجید توکلی.
مادر مجید امیدوار است تا هر چه زودتر مجید برای اولین بار به مرخصی بیاید و او بتواند پس از گذشت دو سال او را ببیند، او با بی صبری در انتظار آن روز است

خبار روز: www.akhbar-rooz.com 

رضا شهابی را به جای بیمارستان به بند ۳۵۰ منتقل کردند

رضا شهابی را به جای بیمارستان به بند ۳۵۰ منتقل کردند! 

• بیست روز از اعتصاب غذای رضا شهابی می گذرد و خطر جانی و احتمال فلج شدن وی را به شدت تهدید می‌کند و نگرانی ها برای سلامت او بسیار بالا رفته است ...

روز یکشنبه ۲۰ آذرماه مسئولین زندان اوین، رضا شهابی را به جای بیمارستان به بند ٣۵۰ زندان اوین منتقل کردند. این خبر را رضا طی تماسی تلفنی به خانواده اعلام کرد و گفت که مسئولین زندان در توجیه این اقدام‌شان گفته‌اند: «فشار خون تو بسیار پایین است و به همین دلیل باید به بند ٣۵۰ منتقل شوی و نه بیمارستان»! 
این در حالی است که پس از پیگیری‌های مستمر خانواده و بر اساس نامه ی دادستان مبنی بر انتقال اورژانسی رضا به بیمارستان که از روز یکشنبه ۱٣ آذر در اختیار مسئولین بند ۲۰۹ قرار گرفت و همچنین بنابر گفته ی خود این مسئولین، باید رضای نیمه جان را در یکی از روزهای شنبه ۱۹ آذر یا یکشنبه ۲۰ آذر به بیمارستان که محل مداوای مریضان است منتقل می‌کردند، نه بند ٣۵۰ که محل نگهداری زندانیان است! 
خطر جانی و احتمال فلج شدن رضا را به شدت تهدید می‌کند و نگرانی ها برای سلامت او بسیار بالا رفته است. 

در ادامه ی این اطلاعیه آمده است: در حالی که رضا بیستمین روز اعتصاب خود را در بدترین شرایط جسمی سپری می کند، ما ضمن محکوم کردن ادامه ی بازداشت رضا، خواستار انتقال اورژانسی و فوری رضا شهابی به بیمارستان هستیم و به مسئولین گوشزد می‌کنیم که تمام عواقب جانی ناشی از کوتاهی‌شان در انتقال او به بیمارستان، مستقیماً متوجه آن‌هاست

باد پيام مادران را به دور دست ها برد
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=LXz3IWAind4

ما در بطن قلبمان بدان ایمان داریم که یک روز پیروز می شویم.
شنبه سوم دسامبر بزرگداشت سالگرد دوسالگی مان را در خيابان های لندن برگزار كرديم پيام ما براي همبستگی و هم صدائی با مادران پارک ﻻله اين سخن بود  "مادران پيروز خواهند شد."

مبناي .كارهاي آتي مان را تلاش بيشتر براي عهدي كه با مادران عزادار ايران بستيم نهاديم هلن خواننده ايراني فرانسوي، با گيتارش مي نواخت و مي خواند به انگليسي و به فارسي ما پيروز مي شويم ما در بطن قلبمان بدان ایمان داریم

عابرين مي ايستادند براي همدردي با ما براي همراهي با شادي ما و با ما خواندند :ما پيروز مي شويم .همراهانمان، آنهايي در اين دوسال در كنارمان بودند و ما را ياري دادند آمده بودند و اين بزرگداشت در واقع تشكري بود از آنها و مادران پارک ﻻله، كه  به يمن حضور واستقامتشان  توانستيم .راه هدفمند و حقوق بشری شان راپي گيريم

.در انتهاي برنامه آن روز در حاليكه سرود پيروز مي شويم را باهلن همصدا مي شديم بادكنك هايي را كه به مناسبت اين روز رويش نوشته شدبود "دومين سالگرد مادران عزادار/ لندن" را به ياد همه كشته شدگان 33 سال گذشته به آسمان رها كرديم بي گمان روزي پيروز خواهيم شد. و باد پيام مادران را به دور دست ها برد.

حاميان "مادران پارک ﻻله ايران" لندن /انگلستان

Email: mothers.mourningiran@gmail.com

http://supportersmourningmothersiranuk.blogspot.com/

Find us on Face book: mothers. mourning

پيام سالگرد دوسالگی مان در خيابان های لندن: "مادران پيروز خواهند شد."

پيام سالگرد دوسالگی مان در خيابان های لندن: "مادران پيروز خواهند شد."

همبستگی و هم صدائی با مادران پارک ﻻله 

شنبه سوم دسامبر ، ساعت دو تا سه بعد از ظهر

همدردی و همصدائی حاميان "مادران پارک ﻻله" در لندن، پيام دوسال ماندگاری مان در خيابان های لندن: مادران پيروز خواهند شد

در اوج روزهای جنبش سبز مادران عزادار ايران، بطور خودجوش سر بر اوردند و طی مدتی کوتاه حرکتی هدفمند و حقوق بشری را بنيان گزاردند. ما حاميان مادران عزادار لندن، زنانی از طيف های مختلف فکری در لندن بوديم که همگی مان در اهداف و شيوه دادخواهی مادران وحدت نظر داشتيم .حرکت مان را از روزجهانی حقوق بشر يعنی ده دسامبر2009 اغاز نموديم و مرتبا شنبه های اول هر ماه در ميدان ترافالگار جمع شديم و با پﻼکارد و پخش اعﻼميه به روشنگری در مورد وضع حقوق بشر و آخرين خبرهای مادران پارک ﻻله پرداختيم. در اين دوسال ياری افرادی در لندن که به کار مادران عزادار در ايران، اعتقاد داشتند کمک راهمان بود و بی شک بی اين ياری نمی توانستيم دوام آوريم.

بزگداشت دوسالگی مان را ازاين رو برگزار می کنيم که عليرغم تفاوت نظرها و دشواری های زندگی، توانستيم در کنارمادران بايستيم صدای آنان را در حد امکان خود بگوش جهانيان برسانيم.

بی شک دوسال ماندگاريمان، به يمن حضور واستقامت مادران پارک ﻻله ممکن بوده است .آنها که توانستند با وحدت و يگانگی در اين راه دشوار ما را همراه خود به پيش برند. مااز اينکه در اين دوسال توانستيم انعکاسی از صدای حقوق بشری مادران ايران باشيم خوشحاليم و به انها تبريک می گوييم.

ما همچنان به اصول اوليه خود که در آن خواستار آزادی کليه زندانيان سياسی و عقيدتی، لغو مجازات هر گونه اعدام، محاکمه آمرين و عاملين بازداشت ها و کشتار معترضان سی و دو سال اخير ايران شده بوديم پايبنديم و در قلبمان بدان ايمان داريم که پيروز خواهيم شد.

حاميان "مادران پارک ﻻله ايران" لندن /انگلستان

Solidarity with Mother’s Park Laleh (Iran’s Mourning Mothers)

Our two years’ presence on London streets: Mothers will triumph!

Message of solidarity of London Supporters of Iran’s Mourning Mothers for their two years resistance!

In 2009 and in the height of the Green Movement, mothers who lost children during street demonstrations got together to seek justice for their murdered children. Within a short period of time, their act turned into a well-organised movement for human rights in Iran. Many Iranians outside the country joined in solidarity campaigns and set up groups soon to become the voice of Iran’s Mourning Mothers.

 We, London Supporters of Iran’s Mourning Mothers who came from various backgrounds got together and discussed our mutual aims and drew strategies to reflect the voices of the Mourning Mothers. We began our campaign on 10 December 2009 and soon were supported by individuals who believed in our way. No doubt we would not have been able to continue without such support.

We celebrate our 2 years campaigns in the backdrop of arguments, debates, differences and hardships of daily life. Utilising suitable strategies we were able to become a small but influential voice of the Mourning Mothers outside Iran. We were able to stand shoulder to shoulder with those who have stood up to tyranny despite losing their loves ones. They were able to stay in the stage despite their differences and hardships of life. We stood with them.

We celebrate our two years old campaigns of support and solute those women who were the backbone of our campaigns for human rights and justice.

Once again and in unison with Iran’s Mourning Mothers we:

-          Demand the unconditional release of all political & ideological prisoners

-          Abolition of capital punishment

-          Identification, detention and punishment of those who had committed crimes for the past 33 years, especially the recent murders.

We are certain in out hearts that ultimately we will be victorious in our struggle.

London Supporters of Iran’s Mourning Mothers (Mothers of Park Laleh).

Location: North Terrace of Trafalgar Square (in front of the National Gallery) Nearest Tube Charring Cross: Bakerloo and Northern line

Email: mothers.mourningiran@gmail.com

http://supportersmourningmothersiranuk.blogspot.com/

Find us on Face book: mothers mourning

Saturday: 3th December 2011

Time: 14.00 15.00

جان رضا شهابی در خطر است

جان رضا شهابی در خطر است 

• رضا شهابی از اعضای هیات مدیره سندیکای شرکت واحد با وجود بیماری، از هفت روز پیش در زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده است ...

 رضا شهابی از اعضای هیات مدیره سندیکای شرکت واحد با وجود بیماری، از هفت روز پیش در زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده است. ربابه رضایی همسر شهابی در گفت‌و‌گو با دویچه وله به نیاز اورژانسی همسرش به عمل جراحی خبر می‌دهد.

خانم رضایی درباره وضعیت جسمی همسر خود می‌گوید: «همسرم آخرین بار دیروز (یک‌شنبه ۶ آذر) از زندان تماس گرفت. از یک‌طرف ۷ روز از اعتصاب غذای او می‌گذرد و از طرف دیگر بیماری‌ باعث وخیم شدن وضعیت جسمی او شده است. مهره ۳ تا ۷ گردن او از کار افتاده و باید فورا جراحی شود. سمت چپ بدن او درد می‌کند. همینطور ناراحتی معده، کلیه و قلب دارد.»
رضا شهابی، فعال کارگری و از اعضای هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس‌‌رانی ۲۲ خرداد ۱۳۸۹ دستگیر شد.

بلاتکلیفی در زندان
ربابه رضایی درباره خواسته همسر خود می‌گوید: «او هیج جرمی مرتکب نشده است. همسرم را بی‌گناه در زندان نگه داشته‌اند. همسرم خواستار رسیدگی زودتر به پرونده است تا از بلاتکلیفی دربیاید. جان شوهر من واقعا در خطر است، باید به وضعیت بیماری او رسیدگی کنند.»
رضا شهابی با وجود برگزاری دادگاه و تامین وثیقه، بدون ذکر دلیل از سوی مقامات قضایی همچنان در بازداشت به سر می‌برد.
ربابه رضایی درباره علت یا بهانه دستگاه قضایی برای نگهداری همسرش با وجود تامین وثیقه می‌گوید: «در این مدت پیش هر کسی رفته‌ایم و نامه برده‌ایم. می‌گویند رسیدگی می‌کنیم ولی هیچ کس رسیدگی نمی‌کند. من همین دیروز برای آقای جعفری دولت‌آبادی نامه بردم، برای آقای صلواتی نامه بردم. برای آقای لاریجانی و هر کس که فکرش را بکنید نامه نوشته‌ایم ولی هیچ کس رسیدگی نمی‌کند. یک زندانی هم تا یک اندازه‌ای می‌تواند بلاتکلیفی را تحمل کند.»

فشار بر اعضای سندیکای شرکت واحد اتوبوس‌رانی
در سال‌های اخیر فعالان کارگری در ایران از جمله اعضای هیات مدیره سندیکای شرکت واحد بارها دستگیر و زندانی شده‌اند.
منصور اسانلو رئیس هیئت مدیره، ابراهیم مددی نایب رئیس، سعید ترابیان مسئول روابط عمومی و رضا شهابی خزانه‌دار، از جمله اعضای سندیکای شرکت واحد اتوبوس‌رانی هستند که در سال‌های اخیر تحت فشار نیروهای امنیتی قرار داشته‌‌اند.
در روزهای اخیر سایت کلمه از بستری شدن افشین اسانلو برادر منصور اسانلو بر اثر "شکنجه" گزارش داده بود.
بر اساس این گزارش، "ضربات متعدد کابل بر بدن آقای اسانلو، باعث پارگی درکف پا و ایجاد غده درکتف او شده است."

خبار روز: www.akhbar-rooz.com 

دویچه وله:

مادر مجتبی احمدی: از دلتنگی هایم چه بگویم؟

مادر مجتبی احمدی: از دلتنگی هایم چه بگویم؟

     مجتبی احمدی جوان 25 ساله حامی جنبش سبز در سوم خرداد ماه سال گذشته در منزل خود توسط ماموران اطلاعات بازداشت شد. در شعبه 28 دادگاه انقلاب به اتهام اجتماع و تبانی به شش سال و از سوی دادگاه 76 کیفری به اتهام توهین به مقدسات اسلامی به سه سال محکوم می گردد که یکسال از این شش سال کاهش می یابد.

  

نسرین جاپلقی مادر مجتبی احمدی در خصوص آخرین وضعیت فرزندش و مشکلات خود  می گوید: "الان یکسال و نیم است مجتبی در بند 350 زندانی است و در این مدت نتوانسته به مرخصی بیاید. اقدام هم نکردم چون اگر هم با مرخصی او موافقت کنند سند می خواهند که من هیچ سندی ندارم که بگذارم. ملاقات هم فقط دو ماهی سه ماهی یکبار به سختی می توانم بروم زیرا شاغل هستم و در یک کارخانه آشپز هستم و مرخصی نمی دهند. قبلا که ملاقات حضوری نداشتیم و خیلی نامه و درخواست می دادم اما نتیجه ای نداشت اما امسال شکر خدا ملاقات حضوری می دهند. اما باز که در ملاقات ها می بینمش که روحیه اش خوب است و خودش را نباخته دلم شاد می شود."

وی در خصوص اتهام و حکم ناعادلانه مجتبی ادامه می دهد: "دو تا پرونده برای مجتبی باز کردند که برای هر پرونده او را به سه سال زندان و در مجموع به شش سال زندان محکوم کردند که یکسال آن عفو خورد. ناراحتی ما هم این است که دو تا پرونده برایش تشکیل دادند. والله از پرونده ها هم اطلاع دقیقی ندارم فقط می دانم به اتهام اجتماع و تبانی محکومش کردند. ساعت ده شب زنگ در خانه را زدند و پسر کوچکم در را باز کرد که یکدفعه چند تا مامور ریختند خانه، همه زندگی را بهم ریختند و مجتبی را دستگیر کردند و با خودشان بردند..."

این مادر دردمند با تاکید بر بی گناهی فرزندش از مسئولین می خواهد یکبار دیگر پرونده مجتبی احمدی را بررسی کنند و حکم آزادی اش را صادر کنند می گوید: "از دلتنگی هایم چه بگویم؟ شب و روز به فکر پسرم هستم که الان چکار می کند؟ چطور پنج سال دوری اش را تحمل کنم؟ نه غمخواری دارم نه کسی را دارم که دنبال کارهایش برود فقط باید با این درد بسوزم و بسازم همین... بخدا هر روز با خودم می گویم می شود روزی برسد که آزادی مجتبی را ببینم، هر کس را می بینم می گویم شما قلبتان پاک است دعا کنید پسر من آزاد شود چون مجتبی اصلا گناهی نکرده، کار خلافی مرتکب نشده که الان باید بدون هیچ دلیلی پنج سال پشت میله های زندان باشد. از مسئولین درخواست می کنم یکبار دیگر پرونده مجتبی را بررسی کنند و ببیند که مجتبی بی گناه است. آخر چرا باید این جوان بی دلیل و فقط بخاطر عقایدش پنج سال از بهترین سالهای عمرش را در زندان بگذراند؟ حالا بر فرض هم که در راهپیمایی شرکت کرده جرم که مرتکب نشده؟! این بچه در زندان که نمی تواند از خودش دفاع کند مسئولین یکبار 

دیگر پرونده او را ببینند و بگویند جرمش چیست؟"

مژگان مدرس علوم

    جرسhttp://www.rahesabz.net/story/45276/